Şahmaran: Renklerin Anatomisi

Eser Hakkında

Bu, bildiğimiz Şahmaran değil. Bu, toprağın altında uyuyan bir kraliçe değil; modern bir aklın prizmasından geçirilerek yeniden var edilmiş bir fikirdir. Sanatçı, efsaneyi bir bütün olarak sunmak yerine, onu temel renklerine, dokularına ve çizgilerine ayırarak adeta bir anıtın arkeolojisini yapıyor. Tuvali kesen dikey renk sütunları; her bir renk, bir duyguyu, bir boyutu, bir bakış açısını temsil eder. Şahmaran, bu algıların arasında hepsinin içinden geçerek var olur. Pullu bedeni, bir sütunun arkasında kaybolurken bir diğerinin önünden belirir. Bu, efsanelerin tek bir doğru anlatısı olmadığını, her çağın ve her zihnin onu farklı bir renkte gördüğünü fısıldar. Kırmızı ve mavi küreler evrensel dualiteleri temsil eder: Ateş ve su, tutku ve bilgelik, yaşam ve bilinç. Onlar, bu parçalanmış evrende bile değişmeyen temel yasalardır. Eserin en çarpıcı detayı, sağdaki beyaz sütundur. Bu sütun, diğerlerinin aksine renkli ve dokulu değil, saf ve çizimseldir. Üzerindeki taslak halindeki Şahmaran yüzü, her şeyin başlangıcıdır. Sanatçı bize burada bir sır verir: 'Tüm bu renklerin ve dokuların ardında, her şey bu basit çizgide başladı.' Bu, renklerin özüne, onun en çıplak haline yapılmış bir yolculuktur.